Reflecties in mijn werk

Zoals je misschien al hebt gemerkt… ik ben gek op het schilderen van reflecties.

Water fascineert me, hoe het beweegt, licht vangt en kleuren vervormt.

Maar vooral hoe het objecten weerspiegelt, op een eigen, bijna mysterieuze manier.

Wat ik zo interessant vind: reflecties zijn nooit een exacte kopie van wat erboven zit.

Donkere vormen worden lichter in het water, terwijl lichte elementen juist donkerder en dieper van kleur terugkomen.

En dan de lucht… die mengt zich subtiel overal tussendoor: koele blauwtinten, warme zonsondergangen, goud, roze — het komt allemaal samen in dat ene stukje water.

Sinds ik dat doorheb, kijk ik anders. Een wit zeil op zee is in het water grijs achtig. Een donkere boom krijgt een zachte, bijna dromerige weerspiegeling.

In mijn werk probeer ik dat spel van licht, kleur en beweging vast te leggen. Geen perfecte spiegeling, maar een vertaling van sfeer.

Geef mij een meer, een gracht of de zee,dan schilder ik niet alleen het beeld, maar ook het gevoel van dat moment.